Blog

2 Rupee Doctor: एका यंत्रवत होत चाललेल्या समाजात, जिथे आरोग्यसेवा ही केवळ नफा मिळवण्याचे साधन झाली आहे, अशा काळात माणुसकीच्या मूल्यांची मशाल उंचावणारा एक देवमाणूस म्हणजे डॉक्टर. ए. के. रायरू गोपाल. (Dr. A.K. Rairu Gopal) त्यांची समाजसेवेची प्रेरणादायी गाथा आज आपण या लेखातून जाणून घेऊया.

प्रारंभिक जीवन

डॉक्टर गोपाल यांचा जन्म केरळ मध्ये झाला. लहानपणापासूनच अत्यंत हुशार. त्यांना समाजसेवेची आवड. हीच समाजसेवेची तळमळ त्यांनी वैद्यकीय शिक्षण घेताना आणि डॉक्टर झाल्यावरही टिकवून ठेवली. डॉक्टर म्हणून त्यांनी केवळ व्यवसाय नाही, तर सेवा हेच ध्येय ठेवले. कदाचित आपल्या जन्माचे प्रयोजन काय ? हे त्यांनी आधीच ओळखले असावे !

सेवा हीच पूजा

डॉ. गोपाल यांचं जीवन म्हणजे केवळ वैद्यकीय सेवा नव्हे, तर मानवतेचा मंत्र जपणारी एक अविरत तपश्चर्या होती. त्यांच्या क्लिनिकमध्ये आलेल्या रुग्णांकडून त्यांनी केवळ २ रुपये घेतले. ज्यांच्याकडे तेही नव्हते, त्यांना मोफत औषधं दिली. आर्थिक गणितांपलीकडे जाऊन त्यांनी माणूस म्हणून माणसाची सेवा केली.

डॉक्टर गोपाल म्हणायचे, “आजारी माणसाच्या चेहऱ्यावरचा त्रास कमी करणं हेच माझं खरं समाधान आहे.”

घर म्हणजे दवाखाना, दवाखाना म्हणजे घर

त्यांचं क्लिनिक कोणतंही आलिशान ठिकाण नव्हतं. त्यांच्या स्वतःच्या घरातील एक खोली  तीच रुग्णांसाठी आश्रयस्थान होती. पहाटे ४ वाजल्यापासून ते दुपारी ४ पर्यंत तिथं उपचार करायचे. एखाद्या हॉस्पिटलच्या शिस्तबद्ध वेळा नव्हत्या, पण त्यांचा शिस्तबद्ध माणुसकीचा तास चालूच असायचा. शेकडो रुग्ण दररोज त्यांच्याकडे उपचारासाठी यायचे.

त्यांनी ५० वर्षांच्या कारकीर्दीत १८ लाखांहून अधिक रुग्णांची सेवा केली.त्यांची सेवा वृत्ती असंख्य रुग्णांसाठी आधार होती. लोक त्यांच्या जवळ औषधासाठीच नाही, तर प्रेमासाठी जात होते. त्यांच्या या सेवाभावी कर्तृत्वामुळे लोकांनी त्यांचे नाव आदराने घेतलं, “दोन रुपयांचा डॉक्टर”.

डॉ. गोपाल यांच्यासारखी माणसं आपल्याला माणुसकीवर विश्वास ठेवायला शिकवतात. आयुष्यभर प्रसिद्धीची किंवा कोणत्याही पुरस्काराची अपेक्षा न ठेवता डॉक्टर गोपाल यांनी रुग्णसेवा केली. समाजाचा खरा आदर्श कोण असावा याचं उत्तर त्यांनी त्यांच्या कृतिशील जीवनाने दिलं.

स्वातंत्र्यवीर सावरकर म्हणतात, ” देहाकडून देवाकडे जाताना मध्ये देश लागतो आणि आपण त्या देशाचे देणे लागतो. ” त्यांच्या या उक्तीला परिपूर्णता दिली ती डॉक्टर गोपाळ लक्ष्मी यांच्या कार्याने !

डॉक्टर गोपाल म्हणजे समाजाप्रती समर्पणाचे प्रतीक!

आणखी वाचा

• तुम्ही ज्यांच्या सहवासात असता तसेच तुम्ही बनता…
• यश मिळवण्यासाठी कल्पकता व शांत डोक पाहिजे
• दृष्टीकोन’ बदला आयुष्य बदलेल
• अती विचाराच्या रोगापासून दूर राहा
• फक्त तुम्हीच स्वतःमध्ये बदल घडवू शकता

कोणतेही पीक लावताना आपण जशी जमिनीची पूर्व मशागत करतो, त्याचप्रमाणे पिकामध्ये येणाऱ्या किडीचे व रोगांचे प्रतिबंधात्मक नियोजन करणे हे समृद्ध उत्पादनासाठी आवश्यक असते. शेतीमध्ये पीक संरक्षण म्हंटले की, शेतकऱ्यांच्या डोळ्यांसमोर फक्त उभ्या पिकावरील फवारणी येते. मात्र, पीक संरक्षणामध्ये जेवढे महत्त्व फवारणीला दिले जाते, त्यापेक्षा कितीतरी अधिक महत्त्व ‘बीजप्रक्रियेला’ (Seed Treatment) देणे गरजेचे आहे. आजच्या या विशेष लेखात आपण बीजप्रक्रियेची संकल्पना, तिची आवश्यकता आणि आधुनिक पद्धतींची सविस्तर माहिती घेणार आहोत.

बीजप्रक्रिया म्हणजे नक्की काय?

बियाणांचे किड व रोगांपासून संरक्षण व्हावे, बियाणांची उगवणक्षमता सुधारावी आणि रोपांची जोमदार वाढ व्हावी, यासाठी पेरणीपूर्वी बियाणांवर जी प्रक्रिया केली जाते, तिला “बीजप्रक्रिया” म्हणतात. यामध्ये हलके, किडके आणि रोगट बियाणे वेगळे करून निरोगी बियाण्यांवर कीटकनाशके, उपयुक्त बुरशीनाशके, जिवाणू संवर्धक किंवा संजीवकांचा (Pesticides, useful fungicides, bacteriostatics or biocides) लेप लावला जातो. ही लागवडीपूर्वी करावयाची एक अत्यंत सोपी, स्वस्त पण अत्यंत प्रभावी प्रक्रिया आहे.

पीक उत्पादनात बीजप्रक्रियेचे अनन्यसाधारण महत्त्व

पिकांवरील बऱ्याच रोगांना कारणीभूत असलेले सूक्ष्मजीव हे बियाणांद्वारे किंवा मातीतून पसरतात. एकदा रोगट बी उगवून आले की, त्यावरील रोगांचे नियंत्रण करणे अत्यंत खर्चिक आणि अवघड होते. बीजप्रक्रियेमुळे या समस्येचे निराकरण सुरुवातीलाच होते.

सुरुवातीच्या काळातील संरक्षण: बियाणे जमिनीत पेरल्यानंतर त्याला जमिनीतील वाळवी (Termites), हुमणी (White Grub) किंवा इतर किडींपासून धोका असतो. बीजप्रक्रिया बियाणांभोवती एक सुरक्षित कवच तयार करते.

उगवणक्षमता आणि जोम: योग्य प्रक्रिया केलेले बियाणे प्रतिकूल परिस्थितीतही (कमी किंवा जास्त ओलावा) एकसारखे उगवते. यामुळे रोपांची रोगप्रतिकार शक्ती वाढते आणि पीक जोमदार येते.

नत्र स्थिरीकरण (Nitrogen Fixation): जिवाणू संवर्धकाची प्रक्रिया केल्यामुळे जमिनीतील नत्राचे स्थिरीकरण होते, ज्यामुळे पिकाला नैसर्गिकरीत्या अन्नद्रव्ये उपलब्ध होतात.

बीजप्रक्रियेचे बहुआयामी फायदे

शेतीमध्ये गुंतवणूक कमी आणि उत्पादन जास्त मिळवण्यासाठी बीजप्रक्रिया हा सर्वोत्तम पर्याय आहे.

बुरशीजन्य रोगांचे (Fungal diseases) नियंत्रण: मातीतून उद्भवणाऱ्या मर रोग, मूळकुजव्या यांसारख्या रोगांची लागण बीजप्रक्रियेमुळे मोठ्या प्रमाणात रोखता येते.

खतांची बचत: जिवाणू संवर्धकाच्या (Bacterial culture) वापरामुळे पिकाची मुळे कार्यक्षम होतात, परिणामी रासायनिक खतांमध्ये २५-३० टक्क्यांपर्यंत बचत होऊ शकते.

खर्च कपात: पीक संरक्षणासाठी नंतर कराव्या लागणाऱ्या महागड्या फवारण्यांचा खर्च बीजप्रक्रियेमुळे लक्षणीयरीत्या कमी होतो.

साठवणुकीत संरक्षण: प्रक्रिया केलेले बियाणे साठवणगृहातही कीड आणि बुरशीपासून सुरक्षित राहते.

मशागतीचा खर्च कमी: पीक एकसारखे आणि जोमदार वाढल्यामुळे मशागतीच्या कामात सुसूत्रता येते.

बीजप्रक्रियेचा क्रम (FIR पद्धत)

बीजप्रक्रिया करताना ती एका ठराविक क्रमाने करणे तांत्रिकदृष्ट्या महत्त्वाचे असते. याला कृषी विज्ञानात ‘FIR’ पद्धत म्हणतात:

• F (Fungicide): सर्वप्रथम बुरशीनाशकाची प्रक्रिया करावी.
• I (Insecticide): त्यानंतर कीटकनाशकाची प्रक्रिया करावी.
• R (Rhizobium/Bio-fertilizers): सर्वात शेवटी जिवाणू संवर्धकाची प्रक्रिया करावी.

बीजप्रक्रियेमध्ये घ्यायची खबरदारी

बीजप्रक्रिया ही रासायनिक आणि जैविक प्रक्रिया असल्याने शेतकऱ्यांनी खालील काळजी घेणे आवश्यक आहे:

औषधांचे प्रमाण: बियाणाच्या वजनानुसार औषधाचे प्रमाण तंतोतंत वापरावे. औषध बियाणाला सर्व बाजूंनी सारखे लागेल याची काळजी घ्यावी.

वाळवणे: प्रक्रिया केलेले बियाणे कधीही उन्हात वाळवू नये. ते थंड आणि कोरड्या जागी सावलीत वाळवूनच पेरावे.

हवाबंद पॅकिंग नको: प्रक्रिया केलेले ओले बियाणे लगेच हवाबंद डब्यात किंवा प्लास्टिक पिशवीत भरू नये, यामुळे बियाणे सडू शकते.

वैयक्तिक सुरक्षा: रासायनिक औषधे विषारी असल्याने प्रक्रिया करताना हातमोजे, डोळ्यांना चश्मा आणि नाकाला रुमाल किंवा मास्क वापरावा. शरीराचा औषधांशी थेट संपर्क येणार नाही याची काळजी घ्यावी.

विषबाधा टाळणे: प्रक्रिया केलेले बियाणे चुकूनही खाण्यासाठी वापरू नये आणि लहान मुलांपासून दूर ठेवावे.

बीजप्रक्रिया ही शेतीतील एक “विमा” (Insurance) पॉलिसीसारखी आहे. जी सुरुवातीला अत्यंत कमी खर्चात आपल्या पिकाला भविष्यातील मोठ्या संकटांपासून वाचवते. जर शेतकऱ्यांनी बीजप्रक्रियेचा हा “गनिमी कावा” ओळखला, तर निश्चितच उत्पादनात वाढ आणि खर्चात घट होण्यास मदत होईल. आधुनिक शेतीमध्ये तंत्रज्ञानाचा वापर करताना बीजप्रक्रियेसारख्या मूलभूत गोष्टींकडे लक्ष देणे, हेच समृद्ध शेतीचे गुपित आहे.

तुम्हाला ही माहिती उपयुक्त वाटली का?

शेतीविषयक अशाच तांत्रिक आणि वास्तववादी माहितीसाठी, तसेच आधुनिक शेतीचे नवनवीन प्रयोग जाणून घेण्यासाठी आमच्या वेबसाईटला बुकमार्क (Bookmark) करा. तुमच्या शेतीविषयक शंका किंवा अनुभव खाली कमेंट बॉक्समध्ये नक्की कळवा. समृद्ध शेतीच्या प्रवासात आमच्यासोबत राहण्यासाठी पुन्हा नक्की भेट द्या!

आणखी वाचा

• Agro Tourism – शेतकऱ्यांसाठी वरदान
• शेतकऱ्यांसाठी 20 लाख कोटी रुपयांचं कर्ज! KCC योजनेची माहिती जाणून घ्या
• काय आहे एसआरटी तंत्रज्ञान?

7 Profit Strategies: व्यवसाय सुरू करणे ही एक साहसी गोष्ट आहे, पण तो टिकवून नफ्यात चालवणे ही खरी कसोटी असते. २०२६ च्या या वेगवान आणि स्पर्धात्मक काळात केवळ कष्टाने काम करून चालणार नाही, तर तुम्हाला ‘स्मार्ट’ आणि ‘डेटा-ड्रिव्हन’ निर्णय घ्यावे लागतील. अनेकदा व्यवसाय मोठा दिसतो, पण प्रत्यक्षात मालकाच्या हातात नफा कमी उरतो. तुमचा छोटा किरकोळ व्यवसाय असो वा मोठा कारखाना, खालील सात धोरणे तुमच्या निव्वळ नफ्यात (Net Profit) लक्षणीय वाढ करू शकतात.

१. बार्गेनिंग आणि स्ट्रॅटेजिक सोर्सिंग (Bargaining & Sourcing)

नफा वाढवण्याचा पहिला आणि मूलभूत नियम म्हणजे ‘खरेदी करतानाच नफा कमावणे’. तुम्ही कच्चा माल किंवा विक्रीसाठी लागणाऱ्या वस्तू जितक्या कमी किमतीत मिळवाल, तितका तुमचा ‘प्रॉफिट मार्जिन’ (नफ्याची टक्केवारी) वाढेल.

बार्गेनिंग कौशल्य: पुरवठादारांशी केवळ दरासाठी न भांडता, ‘व्हॉल्यूम डिस्काउंट’ (मोठ्या प्रमाणात खरेदीवर सवलत) किंवा ‘दीर्घकालीन कंत्राटा’वर चर्चा करा.

२०२६ अपडेट: आता अनेक उद्योजक ‘ग्रुप बाइंग’ (Group Buying) मॉडेल वापरत आहेत. यामध्ये एकाच क्षेत्रातील छोटे व्यावसायिक एकत्र येऊन मोठ्या प्रमाणात खरेदी करतात, ज्यामुळे त्यांना कॉर्पोरेट कंपन्यांप्रमाणेच स्वस्त दरात माल उपलब्ध होतो. पुरवठादारांशी संबंध सुधारणे हे केवळ पैशांची बचत नाही, तर संकटाच्या काळात कच्च्या मालाचा पुरवठा सुनिश्चित करणे देखील आहे.

२. एआय आणि कर्मचाऱ्यांची कार्यक्षमता (AI & Employee Efficiency)

कर्मचारी हे व्यवसायाचा कणा असतात, पण जर त्यांचे व्यवस्थापन नीट नसेल तर तो व्यवसायावरचा मोठा बोजा ठरू शकतो. २०२६ मध्ये मानवी श्रमाचा आणि वेळेचा खर्च वाढला आहे. अशा वेळी कर्मचाऱ्यांची कार्यक्षमता वाढवण्यासाठी तंत्रज्ञानाचा वापर करणे अपरिहार्य आहे.

कामाची गती: कर्मचाऱ्यांच्या दैनंदिन कामात एआय (AI) टूल्सचा वापर केल्यास त्यांची उत्पादकता ४० टक्क्यांनी वाढू शकते. उदाहरणार्थ, हिशोब ठेवण्यासाठी किंवा ग्राहकांना उत्तरे देण्यासाठी चॅटबॉट्सचा वापर केल्यास कर्मचाऱ्यांचा वेळ वाचतो आणि ते अधिक महत्त्वाच्या कामांवर लक्ष देऊ शकतात.

प्रशिक्षण: कर्मचाऱ्यांना वेळोवेळी मार्गदर्शन आणि नवीन तंत्रज्ञानाचे प्रशिक्षण द्या. जेव्हा कर्मचाऱ्यांना व्यवसायाचे उद्दिष्ट समजते, तेव्हा ते अधिक जबाबदारीने काम करतात. लक्षात ठेवा, एक कार्यक्षम कर्मचारी हा व्यवसायाचा वाचलेला मोठा पैसा असतो.

३. पुरवठा साखळीचे डिजिटल मॅपिंग (Supply Chain Optimization)

वितरण साखळीत (Supply Chain) होणारा थोडासा विलंब देखील तुमच्या नफ्यावर मोठा घाला घालू शकतो. कच्चा माल वेळेत न मिळणे किंवा वाहतूक खर्च अनपेक्षितपणे वाढणे यामुळे उत्पादनाची अंतिम किंमत वाढते आणि नफा कमी होतो.

स्मार्ट लॉजिस्टिक: २०२६ मध्ये ‘रिअल-टाइम ट्रॅकिंग’ आणि ‘प्रेडिक्टिव्ह ॲनालिसिस’चा वापर करून तुम्ही माल वाहतुकीचा खर्च २० टक्क्यांपर्यंत कमी करू शकता. थेट उत्पादकांकडून माल घेण्याचा प्रयत्न करा, जेणेकरून मध्यस्थांचे कमिशन वाचेल. तसेच, गोदामाचे (Warehouse) व्यवस्थापन सुधारल्यास मालाची नासाडी कमी होते, जो थेट नफ्यात जमा होणारा फायदा आहे.

४. उत्पादन प्रक्रियेत आधुनिक तंत्रज्ञानाचा वापर

जास्तीत जास्त उत्पादन, कमीत कमी कचरा (Waste) आणि कमी वेळ हे सूत्र नफा वाढवण्यासाठी सिद्ध झाले आहे. यासाठी तुमच्या उत्पादन प्रक्रियेत (Production Process) सुधारणा करणे आवश्यक आहे.

ऑटोमेशन: पॅकेजिंग, सॉर्टिंग किंवा हिशोब यांसारख्या कामांसाठी स्वयंचलित यंत्रांचा वापर करा. यामुळे मानवी चुका (Human Errors) कमी होतात आणि उत्पादनाची गुणवत्ता सुधारते.

ऊर्जा बचत: जुन्या मशीन्स जास्त वीज वापरतात. २०२६ मध्ये ऊर्जेचे दर वाढल्यामुळे, आधुनिक ‘एनर्जी-एफिशिएंट’ मशीनमध्ये केलेली गुंतवणूक दीर्घकाळात मोठा नफा मिळवून देते. यंत्रसामग्रीची नियमित देखभाल केल्यास ऐन वेळी होणारे ब्रेकडाऊन टाळता येतात आणि उत्पादनातील खंड थांबतो.

५. उत्पादन खर्च आणि उधळपट्टीवर नियंत्रण (Cost Reduction)

प्रत्येक उत्पादनाच्या निर्मितीमध्ये होणाऱ्या खर्चाचा (Cost of Goods Sold) बारकाईने आढावा घेणे गरजेचे आहे. गुणवत्तेशी तडजोड न करता खर्च कसा कमी करता येईल, यावर लक्ष द्या.

सूक्ष्म ऑडिट: कागद, वीज, पाणी किंवा कच्चा माल यांची उधळपट्टी थांबवा. ‘इनव्हेंटरी मॅनेजमेंट’ सुधारून गरजेपेक्षा जास्त साठा करून ठेवणे टाळा, कारण साठवलेल्या मालामध्ये तुमचे भांडवल अडकून पडते (Dead Capital).

पर्यायी स्रोत: जर एखादा दुसरा पुरवठादार तशीच गुणवत्ता कमी किमतीत देत असेल, तर त्याचा विचार करा. मात्र, खर्च कमी करताना उत्पादनाच्या दर्जावर परिणाम होऊ देऊ नका, अन्यथा दीर्घकाळात तुम्ही ग्राहक गमावू शकता.

६. उधारी आणि रोख प्रवाह व्यवस्थापन (Cash Flow Management)

व्यवसायातील नफा कागदावर दिसण्यापेक्षा तो प्रत्यक्ष बँक खात्यात असणे महत्त्वाचे आहे. थकित उधारी ही व्यवसायाला लागलेली वाळवी आहे.

कडक नियम: ग्राहकांना उधारी देताना ठराविक मर्यादा ठरवा. ५०% ॲडव्हान्स आणि उरलेले पैसे १५ ते ३० दिवसात देण्याची अट ठेवा. जे ग्राहक वेळेवर पैसे देतात त्यांना ‘कॅश डिस्काउंट’ देऊन प्रोत्साहित करा.

डिजिटल वसुली: २०२६ मध्ये ऑटोमेटेड पेमेंट रिमाइंडर्सचा वापर करा. वसुलीची प्रक्रिया जितकी पारदर्शक आणि वेगवान असेल, तितकी व्यवसायाची आर्थिक स्थिती मजबूत राहील. रोख प्रवाह (Cash Flow) सुरळीत असल्यास तुम्हाला नवीन संधींचा फायदा घेता येतो.

७. कर्ज आणि व्याजाचे स्मार्ट नियोजन (Debt Restructuring)

अनेक उद्योजक व्यवसायासाठी कर्ज घेतात, पण त्याचे व्याज त्यांच्या नफ्याचा मोठा भाग खाऊन टाकते.

व्याजदर कमी करा: जर तुम्ही पूर्वी महागड्या दराने कर्ज घेतले असेल, तर २०२६ मधील ‘बॅलेन्स ट्रान्सफर’ सुविधा वापरून कमी व्याजदराच्या कर्जात ते रूपांतरित करा. अनावश्यक कर्ज घेणे टाळा आणि कर्जाचे हप्ते कधीही चुकू देऊ नका. विलंबाने भरलेल्या हप्त्यांवर लागणारा दंड आणि वाढलेले व्याज नफ्यात मोठी घट करते.

भांडवल नियोजन: व्यवसायातील उत्पन्नाचा काही भाग राखीव ठेवा (Reserve Fund), जेणेकरून आपत्कालीन स्थितीत पुन्हा कर्ज घेण्याची वेळ येणार नाही.

नफा वाढवणे ही केवळ एक कृती नसून ती एक सातत्यपूर्ण आणि शिस्तबद्ध प्रक्रिया आहे. योग्य खरेदी, कार्यक्षम कर्मचारी, तंत्रज्ञानाचा वापर आणि कडक आर्थिक नियोजन या चार खांबांवर व्यवसायाचा नफा अवलंबून असतो. २०२६ च्या या नवीन युगात जुन्या पद्धती बदलून आधुनिक दृष्टिकोन स्वीकारणारे उद्योजकच खऱ्या अर्थाने यशस्वी होतील. लक्षात ठेवा, वाचवलेला एक रुपया हा कमावलेल्या दोन रुपयांच्या बरोबरीचा असतो!

तुम्हाला तुमच्या व्यवसायाचा नफा वाढवण्यासाठी विशिष्ट धोरण किंवा बिझनेस प्लॅन हवा आहे का? किंवा तुम्हाला ‘सरकारी सबसिडी’ आणि ‘लघू उद्योग कर्जा’बद्दल माहिती हवी आहे का? कमेंट्समध्ये नक्की कळवा! अशाच नाविन्यपूर्ण व्यावसायिक टिप्ससाठी आमच्या पुढच्या लेखाची वाट पाहा आणि वाचत राहा!

आणखी वाचा

• RBI चं मोठं पाऊल! Paytm Payment Bank वर घातली बंदी, एका क्लिकवर वाचा A to Z प्रश्नांची उत्तरे
• UPI मधील नवीन बदल: आर्थिक व्यवहार अधिक सोपे आणि सुरक्षित

बिर्याणी हा केवळ एक खाद्यपदार्थ नाही, तर तो एक सांस्कृतिक प्रवास आहे. भारतभरातील वेगवेगळ्या बिर्याणी प्रकारांवर अनेक चर्चा आणि वाद होतात. काहींना हैद्राबादी बिर्याणीची तीव्र चव प्रिय आहे, तर काही जण कोलकत्ता  बिर्याणीला पसंती देतात. पण, बेंगळुरूस्थित रम्या आणि श्वेता रवी या दोन बहिणींसाठी  साठी, सर्वोत्तम बिर्याणी म्हणजे तिच्या आजीच्या हातची डोने बिर्याणी, जी पानांच्या पाऊचमध्ये दिली जाते.

रम्या आणि श्वेताने२०२० मध्ये त्यांच्या  RNR डोने बिर्याणी या उपक्रमाची सुरुवात केली. पहिल्याच महिन्यात, त्यांना  १०,००० हून अधिक ऑर्डर मिळाल्या आणि त्यामुळे त्यांच्या  उपक्रमाचा भक्कम पाया रचला गेला. रम्या  सांगते की, नॉस्टॅल्जियाने (जुन्या आठवणी)  प्रेरित होऊन तिने आणि तिची  बहिण श्वेताने हा व्यवसाय सुरू केला. त्यांची आजी नेहमी डोनेमध्ये बिर्याणी देत असे, आणि त्याच आठवणींना उजाळा देण्यासाठी त्यांनी हा उपक्रम सुरू केला.

डोने बिर्याणीचे वैशिष्ट्य (The Specialty of Done Biryani)

डोने बिर्याणी इतर बिर्याणींपेक्षा वेगळी आहे कारण तिचा रंग हिरवा असतो. बिर्याणी बनवताना वापरण्यात येणारे मसाले आणि तांदूळ हे देखील खास आहेत. या बिर्याणीत कमी धान्याचा तांदूळ वापरला जातो, ज्याला जीरागा सांबा तांदूळ म्हणतात. हिरवा रंग विविध खास घटकांमधून येतो. या पारंपरिक बिर्याणीला बाजारात आणणं  आणि  लोकप्रिय बनवणं  हे  या दोघं बहिणींचे  ध्येय आहे . 

ही बिर्याणी पारंपरिक पद्धतीने पानांच्या पाऊचमध्ये दिली जाते, जी ताजी आणि नैसर्गिक चव ठेवण्यास मदत करते.रम्या  आणि श्वेता सांगतात  “आम्हाला नेहमीच प्रश्न पडायचा की डोने बिर्याणी इतर प्रकारांइतकी लोकप्रिय का नाही? म्हणून आम्ही ठरवले की हिचे मार्केटिंग योग्य पद्धतीने करून ती लोकप्रिय बनवायची,”  मग त्यांनी मार्केटिंग वर विशेष लक्ष देण्यास सुरवात केली. 

सुरुवातीला केवळ 5 लाख रुपयांच्या गुंतवणुकीसह, त्यांनी एका लहान 200 चौरस फुटाच्या क्लाउड किचनमधून हा व्यवसाय सुरू केला. पहिल्याच महिन्यात, त्यांना 10,000 हून अधिक ऑर्डर्स मिळाल्या. यामुळे त्यांचा व्यवसाय झपाट्याने वाढला आणि त्यानंतर त्यांनी कधीही मागे वळून पाहिले नाही.

व्यवसायाची वाढ 

सुरुवातीला त्यांनी केवळ  5 लाखांच्या सुरुवातीच्या गुंतवणुकीसह एका 200 चौरस फुटाच्या क्लाउड किचनमध्ये सुरुवात केली. आज, बेंगळुरूमध्ये त्यांचे 14 क्लाउड किचन आणि स्टँड-अलोन रेस्टॉरंट्स आहेत.  लॉकडाऊनमुळे व्यवसायात अडचणी आल्या, परंतु त्यांनी त्यातूनच प्रेरणा घेतली. लॉकडाऊन दरम्यान त्यांना त्यांच्या कल्पनांवर विचार करण्याची आणि त्या बळकट करण्याची संधी मिळाली.

रम्या सांगते की, त्यांचा उद्देश ग्राहकांना एक अविस्मरणीय अनुभवदेणं  होता. यासाठी त्यांनी बिर्याणी रायता, कोशिंबीर, आणि मिठाईसह डब्यात सुंदर पॅक करून पाठवली. त्यांनी गुणवत्तेवर आणि पॅकेजिंगवर खूप काम केले, ज्यामुळे त्यांचा ब्रँड बाजारात ठळकपणे ओळखला गेला.

भावनिक कनेक्शन

RNR बिर्याणी हे नाव त्यांच्या आजोबांवरून घेतले आहे – रामास्वामी आणि रविचंदर. यातील प्रत्येक गोष्टीत त्यांच्या कुटुंबाची आठवण आहे, जे त्यांना या व्यवसायाशी भावनिकदृष्ट्या जोडते. त्यांच्या प्रामाणिकतेमुळे आणि उत्कृष्ट सेवेमुळे त्यांनी आतापर्यंत 10 कोटी रुपयांचा महसूल मिळवला आहे. त्यांची बिर्याणी आणि इतर पदार्थ जसे की ड्रमस्टिक चिली स्टार्टर आणि चिकन तुपात भाजलेले, ग्राहकांमध्ये खूप लोकप्रिय झाले आहेत.

रम्या आणि श्वेता यांनी डोने बिर्याणीला देशभरात प्रसिद्ध करण्याचं  ध्येय ठेवलं  आहे. त्यांनी या व्यवसायाच्या विस्ताराची तयारी केली आहे आणि इतर शहरांमध्ये शाखा उघडण्याचे नियोजन सुरू केलं आहे. या व्यवसायाने केवळ आर्थिक यश मिळवलं  नाही, तर भावनिक नातेसंबंध देखील मजबूत केले आहेत.

मित्रांनो ,  रम्या आणि श्वेताची हि गोष्ट  आपल्या सर्वांसाठी प्रेरणादायक आहे. त्यांनी आपल्या कुटुंबाच्या परंपरा जपून त्यालाच आधुनिक ट्रेंडमध्ये आणलं . त्यांच्या कथेनं  दाखवून दिलं  की, प्रेम, मेहनत आणि नावीन्याचा  एकत्रित प्रयत्नांनी कोणताही व्यवसाय यशस्वी होऊ शकतो.