नवी अर्थक्रांती

Category: विज्ञानविश्व

  • AI मुळं चिंता वाढली! ‘या’ लोकांसाठी धोक्याची घंटा

    AI मुळं चिंता वाढली! ‘या’ लोकांसाठी धोक्याची घंटा

    AI: घरातल्या वडिलांना किंवा काकांना विचारा, १९९० च्या दशकात जेव्हा भारतात ‘कंप्युटर’ आला, तेव्हा बँक कर्मचाऱ्यांनी संप पुकारला होता. भीती होती की कंप्युटर सगळ्यांच्या नोकऱ्या खाणार! पण काय झालं? कंप्युटरने करोडो नवीन नोकऱ्या दिल्या… आज २०२६ मध्ये आपण पुन्हा त्याच वळणावर उभे आहोत, फक्त नाव बदललंय… AI म्हणजेच आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स! ‘AI माझी नोकरी खाणार का?’ या भीतीने आज जग घाबरलंय. आता सामान्य माणसाने करायचं काय? घाबरून घरी बसायचं? की या बदलाचा फायदा घ्यायचा? चला, आज आपण या भीतीचा फुगा फोडणार आहोत!

    २०२६ मध्ये AI आता फक्त डेटा गोळा करत नाही, तर ते स्वतः गाणी लिहितंय, भारी डिझाईन्स बनवतंय, डॉक्टरसारखं आजार ओळखतंय आणि कोडर्ससारखं कोडिंगही करतंय! हे पाहून भीती वाटणं साहजिक आहे. डेटा एंट्री, बेसिक अकाऊंटिंग किंवा कस्टमर सपोर्टसारखी साचेबद्ध कामं आता एआय माणसांपेक्षा वेगाने आणि बिनचूक करतंय.

    पण! यात एक मेख आहे. एआय काम संपवत नाहीये, तर ते कामाची पद्धत बदलत आहे. २०२६ मधलं सर्वात मोठं सत्य काय माहित आहे? ‘AI तुमची नोकरी घालवणार नाही, तर जो माणूस AI चा वापर करतो, तो तुमची नोकरी नक्की घालवेल!

    मशीन कितीही शहाणी झाली तरी ती मानवाची जागा कधीच घेऊ शकत नाही. का? कारण तिच्याकडे ३ गोष्टी नाहीयेत:

    1. सहानुभूती (Empathy): डॉक्टरने कॉम्प्युटरवर रिपोर्ट बघून औषध देणं वेगळं, आणि रुग्णाचा हात हातात घेऊन ‘काळजी करू नका, तुम्ही बरे व्हाल’ हा दिलेला धीर वेगळा! ती ‘सहानुभूती’ (Empathy) कोणताही रोबोट कधीच कॉपी करू शकत नाही. 
    2. शून्यातून विश्व (Creativity): AI फक्त जुन्या डेटाची भेळपूरी करून नवीन डिश बनवतं. पण एकदम नवीन, आउट ऑफ द बॉक्स विचार करण्याची ताकद फक्त मानवी मेंदूत आहे.
    3. नितीमत्ता (Ethics): गुंतागुंतीच्या परिस्थितीत ‘काय कायदेशीर आहे’ यापेक्षा ‘काय योग्य आहे’ हा निर्णय फक्त माणूसच घेऊ शकतो.

    स्वतःला ‘फ्युचर-प्रूफ’ कसं करायचं? 

    तर मग या AI च्या लाटेत टिकून कसं राहायचं? ३ महत्त्वाच्या गोष्टी आहेत. 

    • पहिलं – AI साक्षर व्हा: एआयला शत्रू मानण्यापेक्षा त्याला आपला नोकर बनवा. ‘प्रॉम्प्ट इंजिनिअरिंग’ शिका, म्हणजेच AI कडून अचूक काम कसं करून घ्यायचं हे शिका.  
    • दुसरं – सॉफ्ट स्किल्स वाढवा: टीमवर्क, लीडरशिप, कम्युनिकेशन स्किल आणि लोकांची मनं जिंकण्याची कला… या गोष्टींना कोणतंही सॉफ्टवेअर रिप्लेस करू शकत नाही.
    • तिसरं – सतत शिकत राहा: ‘माझं ग्रॅज्युएशन झालं, आता शिकणं संपलं’ हा विचार डोक्यातून काढून टाका. बदलत्या काळानुसार रोज काहीतरी नवीन शिका .

    AI: वाफेचं इंजिन आलं तेव्हा घोडागाड्या बंद झाल्या, पण त्याऐवजी रेल्वे आणि गाड्यांचं नवीन जग निर्माण झालं! आज २०२६ मध्ये AI एथिक्स ऑफिसर, डेटा सायंटिस्ट, मेंटल हेल्थ कोच अशा हजारो नव्या नोकऱ्या तयार होत आहेत. त्यामुळे भीती सोडा आणि तयारीला लागा!

    तुम्हाला काय वाटते? AI मुळे तुमच्या कामात काय बदल झाला आहे? कमेंट्समध्ये नक्की सांगा आणि हा लेख आपल्या मित्र-मैत्रिणींना शेअर करून त्यांनाही भविष्यासाठी सज्ज करा! अशाच माहितीपूर्ण लेखांसाठी आमच्या पेजला नक्की भेट द्या.

    आणखी वाचा

  • जमिनीच्या पोटात तेल नेमकं कसं तयार होतं? | CRUDE OIL FORMATION PROCESS

    जमिनीच्या पोटात तेल नेमकं कसं तयार होतं? | CRUDE OIL FORMATION PROCESS

    Crude Oil: आज संपूर्ण जग एका अत्यंत अस्थिर आणि कठीण काळातून जात आहे. रशिया-युक्रेन असो वा मध्यपूर्वेतील इराण-इस्रायल संघर्ष, या युद्धांच्या झळांनी जागतिक अर्थव्यवस्थेला होरपळून काढले आहे. या सर्व संघर्षांच्या केंद्रस्थानी असलेला सर्वात कळीचा घटक म्हणजे ‘कच्चे तेल’ (Crude Oil). आजच्या युगात ज्याच्या ताब्यात तेलाचे साठे आहेत, तोच जगाच्या सत्तेवर आणि राजकारणावर आपला प्रभाव टाकतो. सौदी अरेबिया, रशिया, व्हेनेझुएला आणि इराक यांसारख्या देशांकडे निसर्गाची ही मोठी देणगी असल्यामुळे जागतिक पटलावर त्यांचे स्थान अत्यंत निर्णायक ठरले आहे.

    परंतु, ज्या तेलावर जगाची चाके फिरतात आणि ज्यासाठी मोठी युद्धे लढली जातात, ते जमिनीच्या पोटात नेमके तयार कसे होते? ते काही ठराविक देशांच्याच नशिबात का आले? आपल्या भारताची यात काय स्थिती आहे? या प्रश्नांची उत्तरे शोधण्यासाठी आपल्याला मानवी इतिहासाच्या पलीकडे, तब्बल ३० कोटी वर्ष मागे नैसर्गिक स्थित्यंतराच्या प्रवासात जावं लागेल! या काळ्या सोन्याच्या निर्मितीमागे निसर्गाची एक अजब, दीर्घकालीन आणि गूढ प्रक्रिया दडलेली आहे… तीच प्रक्रियाShe आपण आजच्या लेखात उलगडणार आहोत.

    तेल निर्मितीची नैसर्गिक प्रक्रिया (Natural process of oil production)

    कच्चे तेल तयार होणे ही काही दिवसांची किंवा वर्षांची प्रक्रिया नसून, तो लाखो वर्षांचा एक अद्भुत चमत्कार आहे. याची सुरुवात झाली सुमारे ३० ते ४० कोटी वर्षांपूर्वी, जेव्हा पृथ्वीवर मानवाचा जन्मही झाला नव्हता आणि तेव्हा पृथ्वीवर होते फक्त अथांग महासागर. त्या काळी समुद्रात वावरणारे सूक्ष्म जीव (Plankton) आणि वनस्पती मृत झाल्यावर समुद्राच्या तळाशी जमा झाल्या. काळाच्या ओघात या अवशेषांवर माती, चिखल आणि वाळूचे एकावर एक थर साचत गेले आणि या मृत जीवांचे शरीर पृथ्वीच्या पोटात कायमचे विसावले.

    Crude Oil: जसजसे हे थर वाढत गेले, तसतसे जमिनीच्या खोल भागात या अवशेषांवर प्रचंड दबाव आणि उष्णता वाढू लागली. तिथे ऑक्सिजन नसल्यामुळे या सेंद्रिय पदार्थांचे नैसर्गिकरीत्या रासायनिक विघटन झाले. या प्रचंड दाबामुळे आणि उष्णतेमुळे लाखो वर्षांनंतर त्या अवशेषांचे रूपांतर ‘हायड्रोकार्बन’मध्ये झाले, ज्याला आपण आज ‘कच्चे तेल’ म्हणतो. निसर्गाच्या या दीर्घकालीन प्रक्रियेतूनच आजच्या युगाला गती देणारे हे मौल्यवान इंधन तयार झाले आहे.

    तेल ठराविक ठिकाणीच का आढळते? (Why is oil found only in specific locations?)

    जगभरात सर्वच ठिकाणी तेल का सापडत नाही, असा प्रश्न आपल्याला नेहमी पडतो. याचे मुख्य कारण म्हणजे तेल साचण्यासाठी निसर्गाला एका विशिष्ट रचनेची गरज असते. तेल हे पाण्यापेक्षा हलके असल्याने ते जमिनीच्या आतल्या खडकांमधून वर सरकण्याचा प्रयत्न करते. पण जर या प्रवासात वरच्या बाजूला ‘अभेद्य खडक’ (Impermeable Rock) आडवा आला, तर हे तेल तिथेच अडकून पडते. अशा प्रकारे निसर्गाच्या या विशिष्ट रचनेमुळे जमिनीखाली तेलाच्या ‘नैसर्गिक टाक्या’ तयार होतात, ज्याला आपण ऑईल रिझर्व्ह म्हणतो.

    दुसरे महत्त्वाचे कारण म्हणजे भौगोलिक स्थित्यंतरे. आज आपण जिथे वाळवंट किंवा कोरडी जमीन पाहतो, तिथे कोट्यवधी वर्षांपूर्वी अथांग महासागर होते. पृथ्वीच्या पोटातील हालचालींमुळे (Tectonic Plates) हे महासागरांचे तळ काळाच्या ओघात जमिनीवर आले. म्हणूनच सौदी अरेबियासारख्या मध्य पूर्वेतील वाळवंटी देशांत आज तेलाचे प्रचंड साठे सापडतात. थोडक्यात, आजची ही तेलसंपत्ती म्हणजे प्राचीन महासागरांनी मागे सोडलेला एक अनमोल वारसा आहे.

    भारतातील तेलाचे प्रमुख साठे (Major oil reserves in India)

    भारताच्या बाबतीत बोलायचे झाले तर आपल्याकडेही काही महत्त्वाच्या ठिकाणी तेलाचे उत्खनन केले जाते. यामध्ये अरबी समुद्रातील ‘मुंबई हाय’ हे भारताचे सर्वात मोठे आणि महत्त्वाचे तेल क्षेत्र आहे. याशिवाय राजस्थानमधील बाडमेरचे वाळवंटी भाग आणि आशियातील पहिले तेल क्षेत्र म्हणून ओळखले जाणारे आसाममधील ‘दिग्बोई’ ही ठिकाणे तेल उत्पादनात मोलाची भूमिका बजावतात. गुजरातचा भाग आणि पूर्व किनारपट्टीवरील कृष्णा-गोदावरी खोऱ्यातही (Basin) तेलाचे साठे उपलब्ध आहेत, जे देशाची उर्जेची गरज भागवण्यासाठी मदत करतात.

    Crude Oil: जागतिक स्तरावर नजर टाकली तर असे लक्षात येते की, निसर्गाची ही उधळण काही देशांवर अधिक झाली आहे. व्हेनेझुएला या देशाकडे जगातील सर्वात जास्त प्रमाणित तेल साठे आहेत. मात्र, तेल उत्पादनाच्या बाबतीत सौदी अरेबिया आणि रशिया हे देश जगात आघाडीवर आहेत. यामुळेच जागतिक राजकारणात आणि अर्थकारणात या देशांचे वजन नेहमीच जास्त राहते. थोडक्यात, जमिनीखाली गाडल्या गेलेल्या लाखो वर्षांपूर्वीच्या अवशेषांनी आज संपूर्ण जगाचे नशीब आणि सत्ता समीकरणे बदलून टाकली आहेत.

    मित्रांनो, कच्चे तेल हा निसर्गाचा असा खजिना आहे जो एकदा संपला की पुन्हा तयार होण्यासाठी पुन्हा लाखो वर्षांचा काळ लागेल, म्हणूनच याला आपण ‘अनूतनक्षम’ (Non-renewable) ऊर्जा स्रोत मानतो. सध्याच्या इराण-इस्रायल संघर्षासारख्या युद्धजन्य परिस्थितीमुळे जागतिक तेल पुरवठ्यावर मोठा परिणाम होत असून इंधनाचे दर गगनाला भिडत आहेत. निसर्गाने लाखो वर्षे खर्च करून तयार केलेली ही संपत्ती आज मानवी प्रगतीचे चाक फिरवत असली, तरी त्याच संपत्तीसाठी होणारा हा संघर्ष जगाला चिंतेत टाकणारा आहे. या पार्श्वभूमीवर, भविष्यात सौर ऊर्जा आणि इलेक्ट्रिक वाहनांसारख्या पर्यायांकडे वळणे ही केवळ आपली गरज नसून ती काळाची गरज आणि अपरिहार्यता ठरणार आहे.

    तुम्हाला काय वाटतं? येत्या १० वर्षात इलेक्ट्रिक गाड्या पेट्रोल-डिझेलला पूर्णपणे रिप्लेस करू शकतील का? तुमचं मत कमेंट करून नक्की सांगा! व्हिडिओ आवडला असेल तर लाईक, शेअर आणि चॅनेलला सबस्क्राईब करायला विसरू नका.

    आणखी वाचा:

  • इंडिया-एआय इम्पॅक्ट समिट २०२६: जागतिक एआय (AI) क्रांतीचे केंद्र म्हणून भारताचा उदय

    इंडिया-एआय इम्पॅक्ट समिट २०२६: जागतिक एआय (AI) क्रांतीचे केंद्र म्हणून भारताचा उदय 

    मानवी संस्कृतीच्या वाटचालीत तंत्रज्ञान जेव्हा केवळ प्रगतीचे साधन न राहता सामाजिक परिवर्तनाचा कणा बनते, तेव्हा खऱ्या अर्थाने नव्या युगाची सुरुवात होते. नवी दिल्लीतील भारत मंडपम येथे १६ ते २० फेब्रुवारी २०२६ या कालावधीत आयोजित करण्यात आलेली ‘इंडिया-एआय इम्पॅक्ट समिट’ हा असाच एक ऐतिहासिक टप्पा ठरत आहे. ‘ग्लोबल साऊथ’ (जागतिक दक्षिण) मधील देशांनी आयोजित केलेली ही पहिलीच मोठी जागतिक शिखर परिषद असून, तिने जगाचे लक्ष वेधून घेतले आहे. या समिटने केवळ तंत्रज्ञानाच्या सुरक्षिततेवर चर्चा न करता, त्याच्या प्रत्यक्ष ‘प्रभावावर’ (Impact) लक्ष केंद्रित करून भारताला एआय क्षेत्रातील जागतिक धोरणकर्ता म्हणून प्रस्थापित केले आहे.

    ‘मानव’ (MANAV) व्हिजन: एआय(AI) चे मानवीकरण

    भारताचे पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी एआय (AI) तंत्रज्ञानाला मशीन-केंद्रित चौकटीतून बाहेर काढून ‘मानव-केंद्रित’ बनवण्यासाठी ‘MANAV’ (मानव) हे पाच कलमी सूत्र जगासमोर मांडले:

    १. M (Moral – नैतिक): एआय (AI) प्रणाली पूर्णपणे नैतिक आणि मानवी मूल्यांच्या चौकटीत असणे आवश्यक आहे.

    २. A (Accountable – उत्तरदायी): तंत्रज्ञानाचा वापर करताना त्याचे प्रशासन पारदर्शक आणि उत्तरदायी असले पाहिजे.

    ३. N (National Sovereignty राष्ट्रीय सार्वभौमत्व): प्रत्येक देशाचा आणि नागरिकाचा त्यांच्या स्वतःच्या डेटावर अधिकार असावा, ज्यामुळे ‘डिजिटल वसाहतवाद’ टाळता येईल.

    ४. A (Accessible – सुलभता): एआय (AI) वर काही मोजक्या कॉर्पोरेट संस्थांची मक्तेदारी नसावी; ते समाजातील शेवटच्या घटकापर्यंत पोहोचले पाहिजे.

    ५. V (Valid – वैधता): एआय मॉडेल्स (AI Models) हे कायदेशीररित्या वैध, विश्वसनीय आणि पडताळणीयोग्य असावेत.

    पंतप्रधानांनी एआय (AI)ची तुलना ‘जीपीएस’ (GPS) शी केली; ज्याप्रमाणे जीपीएस रस्ता दाखवते, पण जाण्याची दिशा चालक ठरवतो, तसेच एआय (AI) चे नियंत्रण नेहमी मानवाच्या हातात राहिले पाहिजे. ‘सर्वजन हिताय, सर्वजन सुखाय’ (सर्वांचे कल्याण आणि सर्वांचा आनंद) हाच भारतासाठी एआय (AI) च्या प्रगतीचा बेंचमार्क असेल, असेही त्यांनी ठामपणे सांगितले.

    जागतिक दिग्गजांचा भारतावर विश्वास

    या परिषदेत जगातील आघाडीच्या तंत्रज्ञान कंपन्यांच्या प्रमुखांनी उपस्थित राहून भारताच्या वाढत्या तांत्रिक सामर्थ्याचे कौतुक केले:

    सुंदर पिचाई (Google): पिचाई यांनी ‘इंडिया-अमेरिका कनेक्ट’ या नवीन उपक्रमाची घोषणा केली, ज्यांतर्गत भारत, अमेरिका आणि दक्षिण गोलार्धातील देशांना जोडण्यासाठी नवीन सब-सी (समुद्राखालून) केबल मार्ग तयार केले जातील. यामुळे एआय (AI) डेटा ट्रान्सफरची गती प्रचंड वाढेल. तसेच, भारतीयांच्या कौशल्य विकासासाठी ‘Google AI Professional Certificate’ हा महत्त्वाकांक्षी कार्यक्रमही त्यांनी लाँच केला.

    सॅम ऑल्टमन (OpenAI): ऑल्टमन यांनी नमूद केले की, भारताकडे ‘फुल-स्टॅक एआय (AI) लीडर’ बनण्यासाठी आवश्यक असलेली प्रतिभा, धोरणे आणि उत्साह आहे. ओपन-एआय (OpenAI) भारतात आपली व्याप्ती वाढवण्यासाठी भारत सरकारसोबत नवीन भागीदारी करणार असल्याचेही त्यांनी स्पष्ट केले.

    इमॅन्युएल मॅक्रॉन (फ्रान्सचे राष्ट्राध्यक्ष): मॅक्रॉन यांनी भारताच्या डिजिटल पब्लिक इन्फ्रास्ट्रक्चरचे (UPI, आधार) कौतुक केले आणि मुलांच्या सुरक्षिततेसाठी सोशल मीडियावर कडक निर्बंध लादण्याचे आवाहन केले.

    एन. चंद्रशेखरन (टाटा सन्स):  चंद्रशेखरन यांनी एआय (AI) ची तुलना वाफेचे इंजिन, वीज आणि इंटरनेटशी केली. आयटी उद्योगासाठी एआय (AI) हा अडथळा नसून सर्वात मोठी संधी असल्याचे त्यांनी प्रतिपादन केले.

    नंदन निलेकणी (Infosys): निलेकणी यांनी डिप्लॉयमेंट गॅप (Deployment Gap) ही मुख्य अडचण असल्याचे सांगितले. एआय (AI)चा वापर करून जुन्या प्रणालींचे आधुनिकीकरण (Modernization) करणे आता आर्थिकदृष्ट्या अधिक सुलभ झाले आहे, असे त्यांनी नमूद केले.

    तात्विक पाया: तीन सूत्रे आणि सात चक्रं


    तीन सूत्रे

    या शिखर परिषदेची संपूर्ण रचना भारताच्या प्राचीन ज्ञानाला आधुनिक विज्ञानाशी जोडणाऱ्या संकल्पनांवर आधारित आहे. ही परिषद लोक (People), ग्रह (Planet) आणि प्रगती (Progress) या तीन मूलभूत सूत्रांवर उभी आहे.

    या सूत्रांच्या अंमलबजावणीसाठी सात तांत्रिक चक्रं:

    सुरक्षित आणि विश्वासार्ह एआय (AI):

    एआय (AI) सुरक्षित, पारदर्शक आणि विश्वासार्ह असावा यासाठी मजबूत नियम आणि तंत्रज्ञान आवश्यक आहे, जे सर्व देशांना एआय (AI) नियंत्रणात सहभागी होण्यास मदत करतील.

    ह्युमन कॅपिटल (मानव भांडवल):

    एआय (AI) मुळे नोकऱ्या आणि कौशल्ये बदलत आहेत, म्हणून लोकांना नवीन कौशल्ये शिकवून रोजगार संधी समानपणे उपलब्ध करून देणे गरजेचे आहे.

    विज्ञान:

    एआय (AI) विज्ञान संशोधनात मोठी मदत करत आहे आणि त्याचा वापर करून जागतिक स्तरावर सहकार्य व पारदर्शक संशोधनाला चालना देणे हे उद्दिष्ट आहे.

    अनुकूलता, नवीन कल्पकता आणि कार्यक्षमता:

    एआय (AI) मुळे ऊर्जा आणि पर्यावरणावर परिणाम होतो, म्हणून कमी संसाधनात कार्यक्षम आणि पर्यावरणपूरक एआय (AI) प्रणाली विकसित करणे महत्त्वाचे आहे.

    सामाजिक सक्षमीकरणासाठी समावेश:

    एआय (AI) सर्व लोकांच्या गरजा लक्षात घेऊन विकसित करावा, जेणेकरून सर्व समाजघटकांना त्याचा फायदा मिळेल.

    एआय (AI) संसाधनांचे लोकशाहीकरण:

    एआयसाठी आवश्यक संगणकीय आणि डेटा संसाधने सर्व देशांना परवडणारी आणि उपलब्ध करून देणे हे उद्दिष्ट आहे.

    आर्थिक प्रगती आणि सामाजिक कल्याण:

    एआय (AI) चा वापर करून अर्थव्यवस्था वाढवणे आणि लोकांचे जीवनमान सुधारण्यासाठी सेवा आणि नवोन्मेषाला चालना देणे महत्त्वाचे आहे.

    स्वदेशी एआय: ‘भारतजेन’ आणि सार्वभौम मॉडेल्स

    इंडिया-एआय मिशन (India AI mission) अंतर्गत भारत स्वतःचे Sovereign AI (सार्वभौम एआय) विकसित करण्यावर भर देत आहे.

    भारतजेन (BharatGen): हा जगातील पहिला सरकारी अर्थसहाय्यित बहुभाषिक एआय (AI) उपक्रम आहे, जो भारताच्या सर्व २२ भाषांना सपोर्ट करतो. हे मॉडेल केवळ भाषांतर करत नाहीत, तर भारतीय संस्कृती आणि स्थानिक संदर्भांचा विचार करून उत्तरे देतात.

    सर्वम एआय (Sarvam AI): या स्टार्टअपचे ‘Sarvam-1’ आणि ‘Bulbul V3’ सारखी मॉडेल्स भारतीय भाषांमधील टेक्स्ट-टू-स्पीच आणि व्हिजन प्रणालीमध्ये क्रांती घडवून आणत आहेत.

    सामाजिक परिणाम आणि जागतिक आव्हाने

    परिषदेचा मुख्य भर एआय (AI) ला सर्वसामान्यांच्या जीवनात आणण्यावर होता. ‘एआय फॉर ऑल’ (AI for ALL), ‘एआय बाय हर’ (AI by HER), आणि ‘युवा-एआय’ (YUVAi) या तीन प्रमुख जागतिक आव्हानांद्वारे (Challenges) सामाजिक परिणाम घडवणाऱ्या स्टार्टअप्स (Startups)ना गौरवण्यात आले. आरोग्य, कृषी, हवामान बदल आणि समावेशकता या क्षेत्रातील १० विजेत्यांना प्रत्येकी २५ लाख रुपयांचे बक्षीस देण्यात आले.

    सायबर सुरक्षेच्या क्षेत्रात नेटवर्क-आधारित ओळख शोधण्याचे तंत्रज्ञान प्रदर्शित करण्यात आले, जे नागरिकांना ऑनलाइन फसवणूक आणि ‘डिजिटल अरेस्ट’ सारख्या गुन्ह्यांपासून वाचवण्यासाठी गेम-चेंजर ठरेल.

    ‘इंडिया-एआय इम्पॅक्ट समिट २०२६’ ही केवळ एक तांत्रिक परिषद नाही, तर ती भारताच्या तांत्रिक आत्मविश्वासाचा आविष्कार आहे. या परिषदेने सिद्ध केले की भारत आता केवळ तंत्रज्ञानाचा वापरकर्ता राहिलेला नाही, तर तो जगाला दिशा देणारा निर्माता बनला आहे. सुरक्षित, विश्वासार्ह आणि सर्वसमावेशक एआयच्या माध्यमातून भारत केवळ स्वतःचाच नव्हे, तर संपूर्ण जागतिक दक्षिणचा विकास सुनिश्चित करत आहे. ही परिषद ‘विकसित भारत @ २०४७’ या स्वप्नाच्या दिशेने टाकलेले एक निर्णायक पाऊल आहे.

  • १००० पेक्षा जास्त पेटंट मिळवणारे जगप्रसिद्ध शास्त्रज्ञ थॉमस एडिसन यांची आज जयंती… विनम्र अभिवादन

    १००० पेक्षा जास्त पेटंट मिळवणारे जगप्रसिद्ध शास्त्रज्ञ थॉमस एडिसन यांची आज जयंती… विनम्र अभिवादन

    त्याला दोन्ही कानाने ऐकू येत नव्हतं. पण आता तो इतका श्रीमंत झाला होता की, त्याला आपल्या दोन्ही कानांचा उपचार करून ऐकता येणार होते. मित्रांनी आणि नातेवाईकांनी त्याला म्हटले, ‘‘दोन्ही कानांची शल्यचिकित्सा करून घेऊ या!’’ तो म्हणाला, ‘‘मुळीच नको. मला स्तुतीपण ऐकावयाची नाही आणि टीका सुद्धा. आजूबाजूचा कलकलाट ऐकीन तर माझ्या कामात व्यत्यय येईल.’’ शोध करत राहण्यासाठी ज्याने बहिरेपणा आयुष्यभर जपले त्याची ही कथा.

    unnamed 1
    Thomas edison 1

    १८८९ साली पॅरिसमधे एका विशाल आंतरराष्ट्रीय प्रदर्शनाचे आयोजन करण्यात आले होते. त्याच्या दोनपैकी एका पूर्ण भागात फक्त एकाच माणसाच्या संशोधनाने मंडप व्यापून टाकला होता ती थोर व्यक्ती म्हणजे, ‘थॉमस अल्वा एडिसन’. या वैज्ञानिकाला पॅरिसला सादर आमंत्रित केले होते आणि त्याचे जंगी स्वागत करण्यात आले. ११ फेब्रुवारी १८४७ हा जन्मदिवस आहे त्याचा….

    वयाच्या १० व्या वर्षीच एडिसनने घरातील कोठारात एक प्रयोगशाळा थाटली. पैसे कमी पडू लागले म्हणून याने ग्रँड ट्रंक रेल्वेच्या धावणार्‍या आगगाडीत वर्तमानपत्र व चॉकलेट विकावयास सुरुवात केली. एके दिवशी धावपळीत आगगाडी सुटली. गाडी पकडण्याच्या प्रयत्न असलेल्या एडिसनच्या दोन्ही हातात वस्तू होत्या, म्हणून एका सहप्रवाशाने त्याचा एक कान धरून त्याला गाडीत ओढले. या धडपडीत त्याचा एक कान निकामी झाला. पण याच एका वर्षाच्या कालावधीत एडिसनने आपल्या प्रयोगशाळेत एक सर्वसाधारण टेलिग्राफ मशीन निर्माण करण्यात यश संपादन केलं होतं.

    १८६२ मधे एडिसनला एक लहान मुलगा रुळावर खेळताना आढळला. आपला जीव धोक्यात घालून एडिसनने त्याला वाचवले. त्यामुळे स्टेशनमास्तर असलेले त्या मुलाचे वडील खुश झाले आणि बक्षीस म्हणून त्यांनी एडिसनला टेलिग्राफी शिकविली. १८६८ उजाडताच एडिसनने आपले पहिले टेलिग्राफ तयार करून आपले पहिले पेटेंट मिळविले. आपलं टेलिग्राफ उपकरण त्याने एक्सचेंजच्या अध्यक्षाला या अपेक्षेने विकले की, त्याला २,००० डॉलर तरी मिळतील. एक्सचेंजच्या अध्यक्षाला ते टेलिग्राफमशीन इतके भावले की, त्यांनी एडिसनला या टेलिग्राफ मशीनचे ४०,००० डॉलर दिले. ही घटना एडिसनला एका निर्णायक दिशेने घेऊन जाण्यात कारणीभूत ठरली.

    thomas edison sixteen nine 1

    एडिसन यांनी बल्बचा शोध लावला आणि सा-या घरांना व जगाला प्रकाशमान करून टाकलं. याचं सर्वसामान्यांना भारी कौतुक वाटतं. या एकाच शोधानं एडिसन यांचं नाव घराघरातून अजरामर झालेलं आहे. पण बल्बव्यतिरिक्त त्यांनी इतरही अनेक शोध लावलेले आहेत. आज आपण गाणी डिजिटल म्युझिक सिस्टमवर ऐकतो. पण आधीच्या काळी ज्या ग्रामोफोनवरून आपण गाणी ऐकायचो त्या ग्रामोफोनचा शोध एडिसन यांनी लावला होता. त्याचबरोबर चित्रपट बनवण्यासाठी लागणारा कॅमेरा, स्वयंचलित टेलिग्राफ प्रणाली, कार्बन -हिओस्टॅट (विद्युत उपकरणात काही घटक नियंत्रित करण्यासाठी याचा उपयोग होतो. जसं म्युझिक सिस्टममध्ये आवाज कमी-जास्त करण्यासाठी -हिओस्टॅटचा वापर केला जातो), पॅराफिन कागद, टेलिफोन ट्रान्समीटर इत्यादी. त्यांच्या नावावर एक हजार एकशेच्या आसपास पेटंट नोंदवलेली आहेत. हा एक प्रकारचा विश्वविक्रम आहे. कोणाही एका व्यक्तीच्या नावावर इतकी पेटंट्स(एडिसन यांच्याशिवाय) नावावर नाहीत.

    बॅटरी तयार करण्याच्या प्रयत्नात त्याचे ८००० प्रयोग फसले. एकाने त्यांना म्हटले ‘‘विनाकारण वेळ गेला हे ८००० प्रयोग करण्यात!’’ एडिसनने उत्तर दिले, ‘‘अरे मला ८००० शोध लागलेत की या पदार्थांच्या संयोगाने चांगली बॅटरी बनू शकत नाही.’’ याला म्हणतात शोधकर्ता!

    thomas alva edison

    कधी कधी महान शास्त्रज्ञसुद्धा अगदी बालिशपणे वागतात. कोणे एकेकाळी दिलीपकुमार श्रेष्ठ की अभिताभ बच्चन श्रेष्ठ,असा वाद त्यांच्या चाहत्यांमध्ये होत असे. हा वाद तसा आजही सुरू आहे. पण त्यात आणखी दोन-चार अभिनेत्यांच्या नावांची भर पडलेली आहे. एडिसन व टेस्ला यांच्या चाहत्यांतसुद्धा हा अशा प्रकारचा वाद आजही सुरू आहे. कोण मोठा शास्त्रज्ञ आहे? एडिसन डायरेक्ट करंट (DC)चा खंदा समर्थक. परंतु टेस्ला अल्टर्नेट करंट (AC) तंत्रज्ञानावर दृढ विश्वास असणारा (आणि टेस्लाचच बरोबर होतं!).

    एडिसन व टेस्ला यांच्यात फार मोठी कटुता निर्माण झाली होती. एडिसन हे ‘व्यावहारिक’ शास्त्रज्ञ होते. त्यांच्या संशोधनाचा सारा कल या एकाच गोष्टीवर अवलंबून होता. ज्या शोधाचा उपयोग सर्वसामान्यांच्या मदतीसाठी होत नसेल व त्यातून कोणतीही अर्थप्राप्ती होत नसेल तर त्या शोधाकडे ते ढुंकूनही पाहत नसत. याच कारणास्तव ते शास्त्रज्ञ-व्यापारी किंवा धंदेवाईक शास्त्रज्ञ म्हणूनसुद्धा प्रसिद्ध आहेत. आपल्या कार्याची व्याप्ती वाढण्यासाठी व नवनवीन संशोधनाचे पेटंट मिळवण्यासाठी त्यांनी आपल्या पदरी शास्त्रज्ञ व तंत्रज्ञ यांची फार मोठी फौज जमा केली होती. हे सारे वेगवेगळय़ा प्रश्नांवर काम करत राहायचे व एखादा शोध लागला की, त्याचं पेटंट एडिसन यांच्या नावावर जमा व्हायचं.

    टेस्ला यांची ही विद्युत प्रणाली अधिक लोकप्रिय झाली तर त्यांना त्यांच्या एक दिशा विद्युत पद्धतीचा गाशा गुंडाळावा लागेल याची एडिसनना मनोमन खात्री पटली. त्यांचे आर्थिक हितसंबंध गुंतले असल्याकारणानं टेस्ला यांची पद्धत कशी व किती धोकादायक आहे व या प्रणालीचा त्रास कशाप्रकारे होऊ शकेल हे दाखवून व पटवून देण्यासाठी त्यांनी व त्यांच्या समर्थकांनी मुक्या जीवांना व प्राण्यांना ‘शॉक’ देऊन मारण्याचा उपद्व्याप सुरू केला. त्यांच्या या हीन कृत्यांतून अनेक कुत्रे, मांजरी, गाई, म्हशी, घोडे व एका हत्तिणीला हकनाक प्राण गमवावे लागले. ६ ऑगस्ट १८९० रोजी पहिल्यांदा एडिसनच्या आग्रहाखातर एका कैद्याला प्रत्यावर्ती करंटच्या साहाय्याने हाल हाल करून मारण्यात आले. एडिसनचा हा सारा खटाटोप स्वत:चे व्यापारी हित जोपासण्यासाठी होता. एवढे करूनही त्यांना हवा तो परिणाम साधता आला नाही. आज टेस्ला यांची प्रत्यावर्ती विद्युत प्रणाली सरस ठरलेली आहे. पुढे एडिसनला त्यांचे पूर्व सहयोगी टेस्ला सोबत नोबेल पारितोषिक मिळणार होतं, परंतु टेस्लाने एडिसनसोबत पारितोषिक घेण्यास नकार दिला आणि दोघेही नोबेलपासून वंचित राहिले.

    1520211616559

    आयुष्याच्या शेवटच्या क्षणापर्यंत शोध करण्याची मानसिकता ठेवणारा हा महान वैज्ञानिक अत्यंत मृदुभाषी होता. त्याचं खालील वाक्य त्याची नम्रता सांगून जाते.

    ‘‘माझ्या यशात विद्वत्तेची भूमिका १ टक्का आणि परिश्रमाची भूमिका ९९ टक्के आहे!’’ पण जर कोणी निकोला टेस्ला यांना हा प्रश्न विचारला असता तर त्यांनी जिनियस म्हणजे नव्याण्णव टक्के स्फूर्ती व एक टक्का मेहनत असं उत्तर बहुधा दिलं असतं. अशा प्रकारची परस्परविरोधी उत्तरं थॉमस अल्वा एडिसन आणि निकोला टेस्ला यांच्या अंगभूत गुणवैशिष्टय़ांना समर्पकपणे अधोरेखित करतात. ते दोघेही अतिशय महान वैज्ञानिक होते.

    अमेरिकेतले १,०९३ पेटेंट घेणार्‍या या वैज्ञानिकाला इतर देशांच्या २००० च्या वर पेटेंट मिळविण्याचा मान मिळाला. एक हजारापेक्षा जास्त शोध लावणार्‍या एडिसनच्या सन्मानार्थ बोलणार्‍या एका वक्त्याने म्हटले की, ‘‘एडिसनने इतके शोध लावलेले आहेत की, आता जणू शोध करावयास जगात काहीही उरलेच नाही. मानवी इतिहासात इतके शोध आजतागायत कोणीही लावलेले नाहीत.’’

    संदर्भ :- शिरीष उऱ्हेकर यांचा एडिसनवरील लेख